Durdurun Dünyayı İnecek Var!.

Bu günlerde yas denen şiir var yine günlüğümüzün ilk sayfasında. ''Ne oluyor?'' diyorum. Felaketler arka arkaya sıralanıyor. İnsanlar çaresiz... insanlık çaresiz. Mutsuzluk zaten çağımızın en bulaşıcı virüsü olmuşken bir de insanlar bilmedikleri, anlamadıkları ve hiçbir zaman anlayamayacakları bir ateş çemberinin ortasında kalıyor. Tüm dünyada kayıplar veriyor insanlık...

   Türkiye, makus tarihindeki gibi ''duvar arkası eller'' tarafından kardeşin kardeşi vurduğu bir ülke konumunda. Her gün 1 – 3 – 5 derken... fidanlar gidiyor. Tamam biz buna terör diyoruz ama aynı acıyı karşı tarafın aileleri de yaşıyor. Aynı aileden olma iki oğuldan biri, vatani görevinde şehit düşerken, diğer oğul dağda ya açlıktan, ya da tepesine yağan bombalardan ölüyor. Bu ne çıldırtan denge... bu nasıl bir vahşet. Resmen kardeş kardeşi vuruyor.

   Irak'ta son dönemlerin en açık seçik gerçekleştirilen soykırımı yapılıyor yıllardır. Türkiye'ye Ermeni Soykırımı nedeniyle AB kapısının ancak maketini gösteren AB, kendinden sadece bir harf kadar değişik ve bir harf kadar büyük olan ABD karşısında el pençe divan. Irak'ta karşılıklı verilen kaybın sayısı 35.000'lere gelmiş. Göçe zorlanan insan sayısı 3.5 milyon.

   Geri kalanları saymaktansa bu sıralar neler olduğuna dikkat çekmek istiyorum kısaca;

   2-3 Mayıs tarihlerinde Myanmar'ı bir kasırga vurdu ki sormayın. Adına Nergis dendi. Yıktı geçti tam anlamıyla. Ben sizlere bu yazıyı yazdığım sırada kayıp 65.000!.. Ve daha da yükselmesi bekleniyor... Sayıya bakar mısınız? İnsanlık öylesine aciz ki, onun var olma sebebi olan doğaya karşı önlem alamıyor. Bunun yaralarını sarmaya çalışırken BM'den bir uyarı geliyor: ''Myanmar bölgesinde yeni bir kasırga oluşuyor!'' Kayıp tahmin edilemiyor. Tanrım!..

   Bunun akabinde Çin yerle bir oluyor. Bu yazıyı yazdığım saatlerdeki kayıp 12.350!.. Ve enkaz altında daha 20.000 insan olduğu söyleniyor!..

   Bu arada yetkililer beklenen İstanbul depremine hala önlem almamaya devam etsin. Adamların yaptığı tek şey durmadan ceset torbası almak. Bunlar bizi ucuza getirecekler haberiniz olsun!..

   Her yer ölüm dolu son zamanlarda...

   Düşünüyorum aslında, son dönemlerde insanların üzerindeki mutsuzluk ve huzursuzluk... sıkıntı ve stres... Buna mı bağlı? Acaba ruhlar mı çevreledi dört bir yanımızı? Ölümler mi iki duvar arasına sıkışacakmışız gibi hissettiren... Bazen bir otobüsten, bazen bir trenden atmak gelir ya kendini dışarıya... Boğulduğunu hissedersin... şimdiler de de insanların ortak sesi bu sanırım:

   ''Durdurun dünyayı!.. İnecek var!..''

   Felaketsiz... Ölümsüz... Huzur dolu günler...

   Bu arada, bir mum yakmayı unutmayın ruhlara...